یخچال گرینلند رو به تحلیل است

یخچال گرینلند رو به تحلیل استسوال

مطالعات دانشمندان در سال‌های اخیر نشان می‌دهد که یخ‌های موجود در یخچال‌های گرین‌لند با سرعتی بیش از پیش در حال آب شدن هستند.با گرم شدن هوا و افزایش دمای سطح ورقه‌ عظیم یخی «گرینلند»(Greenland)، ذخیره یخ در این یخچال رو به کاهش است. این ناحیه یکی از یخچال‌های بزرگ میان اقیانوس اطلس و قطب شمال است.

افزایش دمای هوا باعث افزایش دمای سطح ورقه یخی و گسترش منطقه ذوب می‌شود. اگر افزایش دمای هوا ادامه یابد ذوب سطحی ادامه می‌یابد و جرم یخ کاهش می‌یابد. مطالعه رابطه میان درجه حرارت سطح و کاهش جرم ذخیره یخ نشان می‌دهد که ورقه یخ به سرعت به آب شدن سطحی یخ واکنش نشان می‌دهد.

 

آب حاصل از ذوب یخ در آبگیرهایی در سطح یخچال جمع می‌شود و از طریق شکاف‌هایی به زیر سطح زهکشی شده با لغزنده کردن سنگ بستر، جریان یخچال را به سوی دریا تسهیل می‌کند.

دانشمندان با استفاده از داده‌های ماهواره‌ای دما که از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۶ ،هر روز برداشت شده است، به مطالعه تغییرات دمای سطح یخ پرداخته و برای بررسی تغییرات درونی یخ در اثر ذوب سطحی، داده‌های دمای سطح یخ را با داده‌های ماهواره‌ای گراویتی(گرانش سنج) ترکیب کردند. آن‌ها با بسط یک مدل ریاضی و افزایش دقت در زمان و مکان، به جزییات بیشتری در اندازه گیری تغییرات جرم یخ در ارتفاعات کمتر مناطق ساحلی ورقه دست یافتند. ترکیب داده‌ها،‌ همبستگی محکمی را میان ذوب یخ در ارتفاعات کمتر از ۲/۲ کیلومتر و کاهش جرم ذخیره یخ در ورقه‌ی عظیم یخی نشان می‌دهد.

 

تصویر گودالهای آب در سواحل غربی گرینلند در ژوئن 2006. گودالها به صورت نقاط آبی تیره در زمینه آبی کم‌ رنگ دیده می‌شوند.

 

بررسی‌ها نشان می‌دهد که حتی مقادیر اندک ذوب سطحی به شدت در اتلاف یخ موثر است. هنگامی که کمتر از ۲% مناطق پایینی ورقه یخ شروع به ذوب سطحی کنند، اتلاف یخ آغاز می‌شود. رابطه نزدیکی میان شروع ذوب یخ و زمان شروع کاهش جرم یخ در زیر سطح وجود دارد. مثلا بررسی داده‌های ماهواره‌ای دما در فاصله سال‌های ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۵ نشان می‌دهد که کم‌تر از ۱۵ روز پس از شروع ذوب سطحی یخ، اتلاف یخ از زیر سطح آغاز شده است. این نشان می‌دهد که آب حاصل از ذوب باید به سرعت از میان بیش از یک و نیم کیلومتر یخ عبور کند و به بستر ورقه برسد. آب ناشی از ذوب سطحی یخ در آبگیرهایی جمع می‌شود و از طریق شکاف‌ها به زیر سطح جریان می‌یابد، سپس با لغزنده کردن سنگ بستر زیر ورقه، جریان یخ را به سوی دریا تسهیل می‌کند. تسریع جریان خروجی یخچال سبب تحلیل توده یخ و تغذیه دریاهای اطراف می‌شود. همچنین دانشمندان در هر کدام از شش حوزه بزرگ زهکشی یخچال،‌ دمای سطح را اندازه گیری کرده‌اند تا مشخص کنند که واکنش قسمت‌های مختلف ورقه یخ به افزایش دما چگونه است و مساحت منطقه ذوب و مدت ذوب چه تغییراتی می‌کنند. شاید به دلیل شرایط مختلف اقلیمی، واکنش قسمت‌های مختلف ورقه یخی به افزایش دما متفاوت است‌. این مساله مهم است چون در طی تابستان دمای بیشتر قسمت‌های ساحلی مناطق جنوبی ورقه یخ به نزدیکی نقطه ذوب (صفر درجه)‌ می‌رسد. به همین دلیل بیشترین ذوب یخ در مناطق ساحلی اتفاق می‌افتد. اندازه گیری تغییرات دمای سطح ورقه یخ گرینلند به وسیله ماهواره‌ها به سال ۱۹۸۱ برمی‌گردد. تحقیقات اخیر نشان می‌دهد که دمای سطح یخ از سال ۱۹۸۱ تا به امروز مرتب در حال افزایش بوده است. کلاهک یخی گرینلند حدود ۸۰% سطح جزیره گرینلند را می‌پوشاند. این مقدار یخ برای افزایش سطح آب دریاها به اندازه بیش از هفت و نیم متر کافی است. اگر چه ذوب شدن تمام این یخ دور از ذهن است اما، مطالعات نشان می‌دهد که آب دریاها در قرن بیستم سالانه در حدود دو میلیمتر بالا آمده است. ذوب بیشتر یخ می‌تواند زندگی انسان‌ها و محیط زیست را تحت تاثیر قرار دهد. تغییرات اقلیمی زمین در سال‌های اخیر موجب خسارات فراوانی شده است و در صورت ادامه‌ی این وضیعت می‌تواند موجب تغییرات غیر قابل بازگشتی در محیط زیست کره‌ی زمین شود.

:منبع:ناسا1

Tishtar.mihanblig.com

 

/ 1 نظر / 90 بازدید

سلام.خانم متین فردرموردموضوع پایان نامه مطالبی براتون فرستادم.درصورت امکان راهنمایی بفرمایید[گل][گل][گل]