بایدبرای محیط زیست ایران بنویسم.

چشمهای همیشه بیدارزمین یکساله شد.

یکسال پیش تصمیم به ایجادوبلاگی  گرفتم که درباب محیط زیست  درآن بنویسم.ازبلایی که به سرمحیط زیست ایران می آیدوازهرآنچه که احساس کردم امروزبه آن نیازمندیم.باگذاشتن مقالاتی که به فارسی ترجمه کردم وبادست نوشته هایی که می دانستم  خواندن آنهابرای علاقمندان به محیط زیست  خالی ازلطف نیست.خیلی وقت ها می خواستم مطلبی رادروبلاگم درج کنم که متاسفانه نمی توانستم.چون باگذاشتن آن دیگرمجالی برای نوشتن نمی یافتم واین باعث شدروزگارخیلی سخت بگذرد.خیلی وقت هاتصمیم گرفتم که ادامه ندهم ،امانشد!!!هنوزهم می نویسم چون احساس می کنم بایدبه دفاع ازحیوانات بی دفاع پرداخت...بایدبه دادخواهی ازطبیعت به  حمایت وصیانت ازآن پرداخت.همانطورکه در23۶پستی که نوشتم هدفم فقط بالابردن اطلاعات محیط زیستی وآشناشدن سایردوستان که به محیط زیست علاقمندهستندبوده است.

دراین راه دوستان خیلی خوبی هم یافتم که دغدغه اصلی  آنهاهم محیط زیست است.نمی خواهم نام ببرم ،اولاتعداشان خیلی زیاداست ودوم اینکه چون ممکن است نام یکی ازدوستان خدایی نخواسته ازقلم بیفتد وازمن رنجیده خاطرشوند.خیلی وقت هادوستان علاقمندبه محیط زیست سوالاتی رامطرح می کردندویادرخواست مطالب ومقالاتی داشتندکه هیچ گاه دریغ نداشتم.

خوشحالم ازاینکه وبلاگم یکساله شد،چون نشان می دهدهنوزهم می توانم ادامه بدهم.گرچه سختی های بسیاری دراین راه وجودداشت ودارد.ازتمامی دوستانی که به این وبلاگ  افتخارمی دهندومطالبش رادنبال می نمایندکمال تشکررادارم.

امیدوارم روزبه روزبرتعدادوبلاگنویسان محیط زیست افزوده گردد.تشویقگرچه این روزهاکسی حس وحال نوشتن ندارد!وهیچ خبری نمی تواندخوشحالمان کند.متاسفانه عادت کردیم به شنیدن خبرهای بد.این روزهاهم که بادیدن شاهکارطبیعی – ملی دماوندوخبرهایی که به گوش می رسدمثل بقیه دوستداران این مرزوبوم حال خوبی ندارم.دارم فکرمی کنم چی ازایران ماباقی مونده؟وقتی اعتبارایران آسفالت می شود...متاسفانه عادت کرده ایم که همه چیزراساده بنگریم...آیاباازدست رفتن چهره دماوند آبرویی هم برای این دیارباقی خواهدماند؟خجالتولی تاکنون چنان اندیشیده وچنان عمل کرده ام که هروقت صورتم رابرگردانم وبه گذشته نگاه کنم کنم حداقل ازبابت کارهایی که بامسولیت خودم انجام شده افسوس نخورم وباصدای بلندفریادبزنم من آنچه درتوان داشته ام انجام داده ام.

 

/ 4 نظر / 20 بازدید
سلول

صدها سلام و هزاران تبریک . سبز باشید و شاد . [گل]

محمد درویش

خانم متین فر عزیز: تلاشهای سبزتان را ارج می نهم و امیدوارم که استمرار یاد.

محسن تیزهوش

درد بسیار است و درمان ناپدید... ................................................. یکساله شدن چشمهای همیشه بیدارزمین را به شما تبریک می گویم. امیدوارم همیشه سبز باشید و پایدار. م.ت/

آیدا

موفق باشی گلم