اکوسیستم های آبی

اراضی مرطوب و اکوسیستم ها:


اکنون، همانطور که گفته شد، به اهمیت حیاتی و غیرقابل انکار اراضی مرطوب که از جمله اکوسیستم های آب شیرین هستند می پردازیم.


اراضی مرطوب توانایی ویژه ای دارند که باعث می شود بتوانند مثل یک اسفنج عمل کنند و بدین طریق از طغیان آب و بروز سیل جلوگیری نمایند. به این صورت اراضی مرطوب، سطح آب رودخانه ها را در حد طبیعی نگه می دارند. این نواحی، آب را در هنگام طوفان و بارندگی های شدید و هر زمان دیگری که سطوح آب بالا می آید جذب می کنند و هنگامی که سطح آب پایین می آید این آب را به تدریج آزاد می کنند تا سطح آب به حالت طبیعی بازگردد. با این کار، اراضی مرطوب مواد گیاهی را نیز به درون رودخانه ها  آزاد می کنند که این مسأله به تغذیه ماهیان رودخانه ها کمک می کند. اراضی مرطوب با احیا و تجدید حیات رودها و اکوسیستم های اطراف آنها اثر دخالت های انسان در طبیعت و عدم توازن های حاصل از آن را کاهش می دهند. بر این اساس این نواحی برای سلامت تمامی زیستگاهها و اکوسیستم های دیگر و برای حیات وحش و انسان ها در هرجایی ضروری و حیاتی هستند. این نواحی اکوسیستم هایی غیروابسته و بی تأثیر در سایر اکوسیستم ها نیستند بلکه اثر مستقیم در بهبود بخشیدن به آنها دارند. از این جهت، اراضی مرطوب به کلیه ها در بدن شبیه شده اند و این تشبیه بسیار بجاست!  اراضی مرطوب و کلیه ها هر دو جریان آب را کنترل می کنند و آن را در حد طبیعی نگه می دارند و هر دو نقش تصفیه کنندگی و پاک کننده محیط را دارند. در واقع، اراضی مرطوب، کلیه های پیکر زمین هستند.

اراضی مرطوب و تنوع زیستی :


همانطور که گفته شد اراضی مرطوب در بخشی از سال پوشیده از آب بند و در بخشی از سال سطح آب در آنها پایین می رود یا آب آنها خشک می شود. این فرایند اراضی مرطوب را حد واسط هایی بین اکوسیستم های آبی و خشکی ساخته است. در واقع اراضی مرطوب نه اکوسیستم  آبی و نه اکوسیستم  خشکی، که هر دوی آنها هستند.
گیاهان و جانوران گوناگونی در این زیستگاه ها زندگی می کنند و ویژگی های جالب و منحصر به فرد را برای سازش با این محیط دوگانه به دست آورده اند. این ترکیب جالب حیات گیاهی و جانوری، ارتباطات اکولوژیکی ویژه و شگفت انگیزی را به نمایش می گذارند. برخی از گونه های زیستی  به طور دائم در اراضی مرطوب (که شامل مرداب ها، باتلاق ها، مانداب ها، لجنزارها، چمنزارهای چالابی، جلگه های غرقابی و زمین های باتلاقی هستند) زندگی می کنند و برخی دیگر، به طور فصلی و در مواقعی از سال، این زیستگاه ها را محل اقامت خود قرار می دهند. توکاهای بال قرمز زردسر، حواصیل ها، اگرت ها، بوتیمارها، مرغابی ها، غازها، آبچلیک ها، مرغ های وحشی، موش های آبی، راکون ها، اپاسوم ها، راسوها، سمورهای آبی، قورباغه ها، لاک پشت ها، مارها،سمندرها، گوزن ها، انواع فراوانی از حشرات و انواع گیاهان آبزی و خشکی زی از جمله گونه های زیستی ساکن این زیستگاه ها هستند. بسیاری از گونه های زیستی، از جمله اکثر گونه های مهاجر، برای تولید مثل و ازدیاد نسل خود به وجود این اراضی مرطوب محتاجند.


اراضی مرطوب و تصفیه آب :


اراضی مرطوب، رسوبات مختلف معلق در آبها را خارج می کنند و مواد گیاهی و لاشه های زیستی را تجزیه می کنند و به مواد شیمیایی قابل استفاده تبدیل می کنند و به این ترتیب آبها را پاک و تمیز می سازند. قابلیت فراوان اراضی مرطوب در بازیافت مواد غذایی، آنها را در سراسر کره زمین ضروری و حیاتی و غیرقابل اجتناب می سازد. هیچ یک از دیگر اکوسیستم ها در این فرایند تبدیل و بازیافت مواد، چنین توانایی منحصر به فردی را ندارند. در برخی از مناطق، اراضی مرطوب فقط به منظور تصفیه و خالص سازی آب به طور مصنوعی ایجاد می شوند و گسترش می یابند.


خطرهای در کمین:


امروزه اراضی مرطوب در شرایط نامساعدی به سر می برند و در معرض خطرند. از نظر تاریخی، اراضی مرطوب به عنوان زمین های زاید و پرورش دهنده انواع آفات و بیماریهای خطرناک تصور شده اند و به این ترتیب مورد بی مهری قرار گرفته اند و نقش حیاتی آنها نادیده گرفته شده است. در فیلم ها و داستانها، مرداب ها کثیف و سیاه و پر از خطرات پنهانی نشان داده می شوند. در طی سالهای «پیشرفت و توسعه!» نیمی از اراضی مرطوب از بین برده شدند و تبدیل به مزرعه گردیدند و این کار، اشتباه محض بود. اراضی مرطوب بسیار مهمتر از آنچه ما می پنداریم برای محیط زیست، موجودات زنده و طبیعت حیاتی و دارای ارزش افزوده اند. ما اکنون دانسته ایم که اراضی مرطوب، اکوسیستم هایی بسیار مهم هستند، ولی برای حفاظت آنها چه کاری انجام می دهیم؟


اراضی مرطوب به سرعت دارند ناپدید می شوند. سالانه حدود۱۲۰هزار هکتار از اراضی مرطوب فقط در ایالات متحده آمریکا از بین می روند. برای جلوگیری از این روند سریع نابودی اراضی مرطوب طبیعی که از بین می روند باید یک هکتار جدید از اراضی مرطوب ایجاد شوند. ایجاد اراضی مرطوب مصنوعی در حال تبدیل به یک راه حل عمومی برای مقابله با نابودی این اکوسیستم های منحصر به فرد است، ولی اراضی مرطوب ساخته شده توسط انسان معمولاً  ناموفق و فاقد عملکرد طبیعی اراضی مرطوب طبیعی می باشند. رالف تیز، دانشمند سرویس حیات وحش و آبزیان ایالات متحده می گوید: «تلاش برای ایجاد اراضی مرطوب، مثل برداشتن یک رگ از بازوی شما و انتقال آن به جایی از بدن است که رگ وجود ندارد. این رگ ممکن است ظاهرش شبیه رگ باشد ولی مثل آن عمل نکند.» علاوه بر این، تعریف یک زمین مرطوب، مشکل و پیچیده است. اراضی مرطوب، نواحی فعال و دینامیکی هستند که همیشه در حال تغییر و تحولند. برخی مواقع خشک هستند و گاهی پوشیده از آب می باشند و گاهی ترکیبی از آب و خشکی هستند.
متأسفانه قوانین اندکی برای حفظ اراضی مرطوب و کنترل تخریب آنها وجود دارند و همین قوانین اندک نیز ضعیفند و نواقص زیادی دارند و هیچ قانون ملی حقیقی برای حفاظت از زمین های مرطوب وجود ندارد. برنامه های اصلاح، موفقیت ناچیزی در بهبود اراضی مرطوب دارند و اکوسیستم ها را به حالت اصلی و اولیه شان و سطح فعالیت گذشته شان برنمی گردانند.



 

/ 2 نظر / 85 بازدید
کیمیا

[گل][گل][گل] خانم مهندس من خیلی ازمطالب جالب وب شمااستفاده کردم.

کریمی

سلام خانم متین فر مطلبتون خیلی جامع و مفید بود ممنون با اجازتون وبلاگتون رو لینک کردم اگه مایل بودید مارو لینک کنید با تشکر انجمن علمی دانشجویی مهندسی منابع طبیعی - مرتع و آبخیزداری دانشگاه لرستان