درودبرتمامی دوستان واساتیدوهمکارانی که همیشه به این وبلاگ لطف داشته ودارند
بی نهایت ازکامنت هایی که درسال اخیربرایم گذاشتیدسپاسگزارم .امیدوارم سال 91کمی متفاوت باشدبرای همه ما...
جامعه وبلاگ نویسان محیط زیست درسال گذشته سال پرازاندوهی راسپری کرد...
امیدوارم سال پیش روسالی پرازخبرهای خوش برای محیط زیستمان ودوستدارانش باشد.
درسالی که گذشت تعدادپست هایی که روی این وبلاگ گذاشتم کمترازشمارانگشتان دست بود.یادم است سال اول یکی ازدوستان فرهیخته گفتندخیلی خوشحالم که باانرژی می نویسید...
اماافسوس خودم هم نمیدانم چرااین 3سال اخیردستم به قلم نمی رود...البته تاجایی که می بینم این اتفاق برای خیلی ازدوستانم هم افتاد....درسال گذشته عزیزانی که تاابدنامشان دربرگ های تاریخ محیط زیست ماناشدراازدست دادیم.اماامیدوارم هنوزافرادی باشندکه قلبشان برای محیط زیست بیش از پیش بتپد....
بایداین راه سبزراپیمود....
اماخوشحالم که هنوزخیلی ازدوستان می نویسندوهنوزهم طبیعت دوستانی هستندکه پابه عرصه حمایت ازمحیط زیست می گذارند...می نویسند!اعتراض می کنند!حمایت می کنند!
به هرحال بااینکه فقط محیط زیست به عنوان یک واژه تجملاتی ولوکس تبدیل شده ومحیط زیست ایران تاحدزیادی تخریب شده است ودیگررمقی برای نفس کشیدن نداردامیدوارم دیدمان به زندگی ومحیط زندگیمان عوض شده وباهمیاری هم تاجایی که می توانیم سعی دربهبودشرایط زندگی وبسترزیستمان نماییم.طبق نظرسنجی که درسال گذشته دروبلاگ گذاشته بودم مهم ترین ضعف به نظرعزیزانی که لطف کردندودرنظرسنجی شرکت نمودند16/63%علت رابه ناکارآمدی مسؤلان مرتبط نسبت دادند.برای دیدن آمارنظرسنجی دربازه زمانی تعیین شده برروی لینک سمت چپ صفحه (مشاهده نتایج) کلیک فرمایید.اماهمه می دانیم که مشکل دوطرفه است...بخشی مربوط به خودماست وبخش دیگرازجانب متولیان حامی...
بطورکلی مجموعه ازعوامل باهم دست به دست هم داده اندتاباسرعت روبه افزایشی طبیعت این مرزوبوم نابودگردد.
باامیدبهاینکه یک عزم ملی ویک تعامل دوجانبه میان نهادهای مرتبط وعموم مردم دررابطه باحمایت ازمحیط زیستمان صورت گیرد.
